Twoje dziecko ma problemy z czytaniem i pisaniem – sprawdź czy to dysleksja!

Dziecko błyskotliwe, bardzo inteligentne mające problemy z czytaniem i pisaniem, czasami uważane za zdolne ale leniwe i nieuważne. Bardzo dobrze radzi sobie z egzaminami ustnymi, a w pisemnych robi wiele błędów. To może być charakterystyka dziecka z dysleksją.

Co to jest dysleksja? Jakie są jej przyczyny i uwarunkowania? Jakie mogą być objawy dysleksji i jej skutki?

Dysleksja – zaburzenie współczesnych czasów

Kilkanaście lat temu tylko niewielkie grono specjalistów wiedziało o dysleksji. Nie była ona zjawiskiem tak powszechnym. Rzadko ją diagnozowano. Dziecko mające problemy z czytaniem i pisaniem było określane jako uczeń mniej zdolny. A dziś? Dysleksja stała się czymś bardzo powszechnym. U dość dużej liczby dzieci stwierdzono symptomy świadczące o tym zaburzeniu. Najczęściej dotyczy ona dzieci rozwijających się prawidłowo, będących w normie intelektualnej i nie wykazujących innych dysharmonii w rozwoju. Przede wszystkim dysleksja to nie choroba, to zaburzenie charakteryzujące się specyficznymi trudnościami w czytaniu i pisaniu.

Nie można lekceważyć wczesnych objawów dysleksji

Już w pierwszych latach życia możemy przypuszczać, że u dziecka pojawiają się symptomy wskazujące na ryzyko dysleksji. Przede wszystkim dziecko ma problemy ze sprawnością ruchową. Jako niemowlę nie raczkuje, późno podejmuje próby chodzenia i jako kilkulatek jest bardzo niezdarne. Niepokojące są trudności w nauce jazdy na rowerze czy rolkach. Mimo wielu prób dziecku trudno jest utrzymać przez dłuższy czas równowagę. Wszelkie niepowodzenia sprawiają, że dziecko reaguje na takie sytuacje bardzo emocjonalnie, czasem jest agresywne, a czasem wycofane i płaczliwe. Dodatkowo dysleksji mogą towarzyszyć problemy z wykonywaniem prostych układów gimnastycznych. Chłopiec nie chce uczęszczać na zajęcia sportowe, nie interesuje go ruch na świeżym powietrzu. Na prośby rodziców reaguje płaczem a nawet histerią. Taka niechęć często jest spowodowana zaburzeniami integracji sensorycznej o których już wielokrotnie pisałam na moim blogu.

Drugim obszarem, który nie funkcjonuje prawidłowo jest mała motoryka. Dziecko ma obniżoną sprawność manualną tzw. sztywne ręce. Pojawiają się problemy z zapinaniem guzików, wiązaniem sznurowadeł, rysowaniem i pisaniem. Można zauważyć bardzo mocny nacisk długopisem lub ołówkiem podczas pisania (mówimy, że zaraz zrobisz dziurę w zeszycie). W pierwszych latach edukacji dziecko nie potrafi rysować szlaczków, figur geometrycznych i odwzorowywać liter oraz cyfr. Wszystkie te trudności wzmacniają stan napięcia psychicznego, którego skutkiem jest przesadna emocjonalność.

Podobnie pojawiają się także zaburzenia ze strony analizatora wzrokowego. Dziecko nie umie wyodrębnić różnic na obrazkach. Niepokojące są także problemy z artykulacją: zła wymowa, opóźniony rozwój mowy, przekręcanie wyrazów, zniekształcanie głosek oraz zapamiętywanie liter i cyfr. Dodatkowym objawem świadczącym o prawdopodobieństwie dysleksji może być nieustalona lateralizacja oraz problemy dotyczące orientacji w obrębie własnego ciała i nie różnicowanie prawej i lewej strony.

Psychologiczna diagnoza dysleksji

Wszystkie wymienione powyżej symptomy mogą świadczyć o ryzyku dysleksji. Nauczyciele często postrzegają takiego ucznia jako dziecko zdolne ale leniwe. Zauważono, że w wielu przypadkach osoby z dysleksją mają niską samoocenę i małe poczucie własnej wartości. Dodatkowym utrudnieniem w nauce szkolnej są problemy z koncentracją uwagi. U ludzi dorosłych charakterystyczne są problemy ze zautomatyzowaniem podpisu, wypełnianiem kwestionariuszy i formularzy, zapamiętywaniem liczb, numerów ulic i telefonów. Dodatkowo zauważyć można trudności z nauką jazdy samochodem oraz z przyswojeniem kroków tanecznych Wszystkie wymienione wyżej symptomy mogą wskazywać na dysleksję. Mogą ale nie muszą.

Dlatego też jeżeli zauważymy jakieś nieprawidłowości u siebie lub swojego dziecka powinniśmy podjąć działania diagnostyczne i udać się na wizytę do specjalisty.

IMG_1497mhjmh

Dlaczego chodzik jest zły?

Weekend w gronie rodzinnym

Po efektywnym wykorzystaniu czasu weekendowego, wracamy do pracy nad naszym blogiem. Chciałam tylko nadmienić, że każdy z was ma prawo do swojego zdania i nie musi się zgadzać z moim subiektywnym spojrzeniem na świat. Kto chciał dodawać wpisy i siedzieć w internecie to jego sprawa. Nasza rodzina spędzała te chwile razem na świeżym powietrzu. W związku z tym będziemy dalej kontynuować naszą akcję i nawoływać do ograniczenie czynności związanych z praca przy komputerze w weekend.

Co to jest chodzik?

Chodzik to urządzenie, które zmusza ciało dziecka do nienaturalnej pozycji szkodzącej jego zdrowiu i ograniczającej rozwój. Chodzik zastępuje naturalną i spontaniczną aktywność dziecka. Ruch i swoboda w przemieszczaniu jest dla dziecka nie tylko zabawą ale służy wypracowaniu pewnych nawyków i połączeń w mózgu. Dlatego też dziecku potrzebne jest pełzanie, raczkowanie i dopiero chodzenie.  Blokowanie tych etapów w życiu dziecka przyczynia się do spowolnienia rozwoju intelektualnego dziecka i nie tylko.

Nieświadome działanie na niekorzyść dziecka

Chodzik hamuje u dziecka naturalną potrzebę odkrywania otaczającego świata. Nieświadomi rodzice robią krzywdę swojemu dziecku, którego układ kostny i mięśniowy nie są jeszcze gotowe do chodzenia. Chodzik sprawia, że dziecko inaczej układa ciało,  wypracowanie innych niż naturalne nawyków ruchu przyczynia się do generowania  problemów z wadami postawy, a nawet wadami wymowy. Dzieci takie nie uczą się odpowiednich reakcji obronnych przed upadkiem. Co skutkuje również dyskoordynacja ruchową w późniejszych latach życia dziecka. Wiele dzieci wraz z odstawieniem chodzika przewraca się i doznaje niebezpiecznych urazów.

Decyzja należy do rodziców

Chodzik to nietrafiony pomysł producentów. Negatywny wpływ chodzika na dorosłych już dzisiaj ludzi, którzy używali go w dzieciństwie, często objawia się dokuczliwym bólem kręgosłupa i stawów oraz niezbornością ruchową. Kilka lat temu zachęcano do zakupu tej cudownej zabawki dla dziecka. Muszę tu przytoczyć historię z naszego życia. Mój najstarszy syn też miał chodzik, w którym sporadycznie przebywał ku wielkiej radości wszystkich dookoła. Obecnie wiadomo, że spowodowało to u niego powstanie wady postawy i problemów z koordynacją ruchową. Gdybym wtedy wiedziała, że takie mogą być konsekwencje, nigdy nie kupilibyśmy naszemu dziecku chodzika!

A jakie są wasze doświadczenia?

Ćwiczenia usprawniające koordynację ruchową dziecka

Wielkie podziękowania

Na początku chciałam podziękować za wszystkie listy jakie w związku z ostatnim artykułem otrzymałam. Bardzo się cieszę, że tak miło wyrażacie się o moim blogu. Dziękuję wam i oczywiście zapraszam do przeczytania i komentowania kolejnego artykułu!

Ćwiczenia usprawniające koordynację ruchową dziecka

W ostatnim artykule pisałam o dyskoordynacji ruchowej, która dotyczy coraz większej grupy dzieci. Dziś postaram się opisać pewne wskazówki, których wykorzystywanie w codziennym życiu może uchronić nasze dziecko przed dyskoordynacją. Ćwiczenia zostały podzielone na kilka grup: ćwiczenia związane z przemieszczaniem się, ćwiczenia kształtujące umiejętność podskoków i przeskoków, ćwiczenia mięśni, ćwiczenia równowagi.

1. Ćwiczenia związane z przemieszczaniem się

W tej grupie znajdują się:

ćwiczenia związane z marszem

- marsz w dowolnym kierunku (w prawo, w lewo),
- marsz między przeszkodami (rozłożone na podłodze klocki, kręgle, maskotki),
- marsz po linii prostej (skakanka lub papier toaletowy może wyznaczać linię),
- marsz tyłem (bardzo trudne zadanie nawet dla rodziców, wiem bo sama miałam z tym problem),- marsz na palcach
- marsz do przodu i na hasło „zmiana”, marsz do tyłu,
- marsz z jednoczesnym kreśleniem na podłodze określonych kształtów np. koło, kwadrat

 

ćwiczenia związane z bieganiem

- bieg we wskazanym kierunku (w prawo, w lewo, do taty, do mamy),
- bieg w miejscu (koło utworzone z hula-hop),
- bieg tyłem,
- bieg zgodnie z rytmem (szybka muzyka – szybki bieg, wolna muzyka – wolne chodzenie),
- bieg na czas,
- bieg między przeszkodami

 

2. Ćwiczenia kształtujące umiejętność podskoków i przeskoków

-sprężynka – napinanie i rozluźnianie całego ciała, a potem tylko pewnych części np. kolan
- podskoki na twardy /na miękkim podłożu obunóż /na jednej nodze
- przeskoki przez leżącą przeszkodę (szalik, skakanka)
- pajacyki (mniejszym dzieciom mogą one sprawiać na początku kłopot, ale z czasem będzie coraz lepiej),
- zeskakiwanie z niskiego podwyższenia (początkowo przy asekuracji rodziców),
-skakanie przez skakankę,
- granie w „gumę” (dawniej tak spędzały czas dziewczynki , a teraz jest to już rzadkością).

 

3. Ćwiczenia mięśni

- napinanie i rozluźnianie mięśni na ustalone hasło,
- swobodne wymachiwanie ramionami i nogami w różnych kierunkach,
- przytulanie innej osoby z różnym naciskiem (mocno i lekko),
- zawijanie dziecka w kocyk i odwijanie,
- skłony, krążenia ramion, krążenia szyją,
- dziecko siada skulone pod ścianą, ręce oplatają nogi, na hasło zmiana nacisku (mocno napina mięśnie  potem rozluźnia),
- leżenie na plecach i ćwiczenia rąk i nóg w górze (nożyce, świeca).

 

4. Ćwiczenia równowagi

- huśtanie dziecka na huśtawce,
- jazda na hulajnodze, deskorolce i rolkach,
- zmiana pozycji z leżenia na plecach do siadu i pionu na czas,
- stanie na jednej nodze,
marsz z jednoczesnym klaskaniem (na zmianę maszerowanie i klaskanie).

To tylko niektóre przykłady ćwiczeń wpływających na kształtowanie prawidłowej postawy naszego dziecka i rozwój jego koordynacji ruchowej.

Jakie błędy popełniają rodzice?

1. Rodzicom nie chce się wychodzić z dzieckiem na plac zabaw.
2. Rodzice nie mają czasu na zabawę z dzieckiem.
3. Podpieranie niemowlaka,który nie jest jeszcze gotowy do siadania.
4. Zmuszanie dziecka do chodzenia w chodziku (Chodziki to najgorsze co może zrobić nieświadomy rodzic. Dziecko powinno raczkować i w naturalny sposób poznawać otaczający świat stopniowo przechodząc do pozycji wyprostowanej).
5. Brak zabawek mobilizujących dziecko do ruchu (wszystkie zabawki do ciągania, pchania, przesuwania)
6. Wożenie dużego dziecka w wózku (ograniczanie możliwości trenowania nóg i zwiększania wydolności dziecka)
7. Kupowanie nieodpowiednich butów (dziecko powinno mieć dobrze dobrane i wyprofilowane buty, gdyż to ważny element rozwoju ruchowego)
8. Przemieszczanie się samochodem zamiast spacerów (Im więcej dziecko będzie chodziło i spacerowało z rodzicem tym lepiej wykształci się jego koordynacja ruchowa)
9. Nadopiekuńczość rodziców, czyli „nie wchodź”, „nie ruszaj” „nie skacz”(dziecko musi mieć możliwość eksperymentowania podczas zabawy Zdaniem rodziców jest umożliwić dziecku doświadczanie różnych sytuacji i pomagać w momencie zaistnienia niebezpieczeństwa. Czasem wystarczy podnieść się z ławki na placu zabaw i być blisko dziecka, które wchodzi na drabinki i poznaje nowe ruchy lokomocyjne)]
10 Rodzice przyczyniają się do bezradności swoich dzieci (dziecko powinno uczyć się samodzielności i nie można go we wszystkim wyręczać!