Współczesny kryzys dzieciństwa

Negatywne aspekty współczesnych mediów

Ciągle rosnąca liczba nowoczesnych technologii i globalny rozwój mediów sprawiają, że coraz więcej ludzi ma problemy z nabyciem kompetencji związanych z ich wykorzystywaniem. Współczesna telewizja jest zbiorowiskiem zachowań agresywnych i niewłaściwych postaw oraz wzorców. Spędzanie wielu godzin przed komputerem prowadzi do uzależnienia i wycofania się z realnego życia. Konsekwencją tych zjawisk jest zanik więzi rodzinnych i ograniczenie kontaktów interpersonalnych.

Kryzys dzieciństwa

Korzystanie  z cyberprzestrzeni przyczynia się do zmiany zachowań większości członków młodego pokolenia.  Oglądanie telewizji stało się dla dzieci czynnością codzienną, powszechną i szczególnie atrakcyjną. Jednym ze skutków biernego oglądania programów jest bezkrytyczny i przypadkowy dobór programów zmierzający do ograniczenia zdolności intelektualnych i wyobraźni dziecka. Odrealniony świat przedstawiany w bajkach i nie tylko sprawia, że telewizja oferuje obrazy bardziej atrakcyjne niż książka czy przebywanie z najbliższymi. Rozwijający się świat gier komputerowych staje się źródłem dziecięcych przeżyć i przyczynia się do zmniejszania częstotliwość kontaktów z rówieśnikami. Dzieciństwo w XXI wieku  potrzebuje kontroli rodziców nad treścią i długością przebywania przed telewizorem czy komputerem w przeciwnym razie narastać będzie zjawisko zaburzeń w rozwoju i trudności wychowawczych.

A jakie są wasze spostrzeżenie związane z negatywnym wpływem współczesnych mediów na rozwój dzieci?

DSC02735.jpg

Emigracja zarobkowa i zagrożenia z nią związane

Rodzina czasowo niepełna

W dzisiejszych czasach coraz więcej rodzin doświadcza tzw. czasowej rozłąki związanej z wyjazdami zagranicznymi jednego z członków rodziny. Po pierwsze może to być spowodowane specyfiką wykonywanego zawodu np. marynarze, żołnierze, kierowcy TIR-ów lub przedstawiciele handlowi. Po drugie coraz liczniejsza grupa osób wyjeżdża w celach zarobkowych. Najczęstszymi przyczynami takich wyjazdów są problemy materialne i finansowe rodziny.

Zagrożenia wynikające z emigracji zarobkowej

Powyższy temat został podjęty w kontekście coraz częstszych problemów wychowawczych w rodzinach czasowo niepełnych. Głównymi przyczynami tego stanu rzeczy jest brak wsparcia i samotność w podejmowaniu decyzji związanych z codziennym życiem. Dodatkowo należy zauważyć, że osoba, która pozostaje w kraju jest skazana nie tylko na problemy natury emocjonalnej, ale również przeciążenie obowiązkami i zachwianie poczucia bezpieczeństwa. Co negatywnie wpływa również na proces wychowania i narastające z tego powodu trudności wychowawcze.

Wady i zalety emigracji zarobkowej

Emigracja zarobkowa ma swoje pozytywne i negatywne aspekty. Do tych pozytywnych należy poprawa sytuacji ekonomiczno – materialnej, podwyższenie standardu życia członków rodziny oraz większe możliwości w gospodarowaniu pieniędzmi przeznaczanymi na edukację dzieci i wyposażenie domu. Rodzina zaspokajając potrzeby materialne unika sytuacji konfliktowych z tym związanych. Pojawiają się również negatywne aspekty z tym związane: wyłączenie z czasowego udziału w życiu i funkcjonowaniu rodziny w tym nieznajomość problemów dzieci, poczucie osamotnienia zarówno ze strony osoby poza krajem jak i tej pozostającej w kraju, ale także osamotnienie dzieci. Smutne jest również to, że w takich rodzinach brakuje czasu na wspólne spędzanie wolnych chwil i wspólne wyjazdy. W konsekwencji powyższych determinantów pojawiają się problemy wychowawcze z dziećmi i jednostronna pomoc im w trudnych sytuacjach.

Dzieciństwo wynikające z emigracji zarobkowej

Dzieci w rodzinach rozłączonych z powodu sytuacji finansowej i wyjazdu zagranicznego borykają się z wieloma problemami. Przede wszystkim są to osamotnienie, brak poczucia bezpieczeństwa, zaniedbanie i współodpowiedzialność za gospodarstwo domowe. Główną przyczyną tego jest zaburzenie rodzinnej homeostazy i brak dwubiegunowego nadzoru. Dzieciom brakuje drugiego rodzica, ale z czasem rekompensują sobie te braki innymi np. szukają wsparcia w grupie rówieśniczej lub we grupie osób dorosłych.

A jakie jest wasze zdanie na ten temat? Co sądzicie o pozytywnych i negatywnych aspektach wyjazdów zarobkowych? Wyjeżdżać czy nie wyjeżdżać?

Kryzys współczesnej rodziny

Kształt i struktura rodziny

Rodzina to podstawowa, pierwsza, najmniejsza i zarazem najważniejsza instytucja w życiu każdego człowieka. W ostatnich latach kształtuje się nowy model rodziny w którym najważniejszym podmiotem jest dziecko. Koncentracja uwagi na zaspokajaniu potrzeb psychicznych, rozwijanie zainteresowań i wspomaganie rozwoju to tylko niektóre z cech charakterystycznych dla współczesnej rodziny. W normalnie funkcjonujących rodzinach dobro dziecka zawsze stawiane jest na pierwszym miejscu.

Nowa jakość dzieciństwa

W XXI wieku rola rodziny jest coraz częściej podkreślana i doceniana. Rodzina przyczynia się do wspomagania integralnego rozwoju swojego dziecka poprzez wspólne spędzanie czasu wolnego, troskę o rozwój i edukację najmniejszych. Dzieciństwo w takim ujęciu to wspaniały czas beztroskiego życia, gdzie wszystkie problemy rozwiązują rodzice. Dziecko ma dostęp do technologii ułatwiających funkcjonowanie. Dla dziecka rodzice są gotowi do największych poświęceń. Czasem dziecko staje się przywódcą rodziny i to ono decyduje o kształcie i funkcjach jakie ta rodzina spełnia. Ale niestety nie zawsze jest tak różowo i kolorowo.

Kryzys rodziny

Wszelkie zmiany w życiu rodziny sprawiają, że nie spełnia ona swoich podstawowych zadań i funkcji w takim wymiarze jak dotychczas. Pogoń za pracą i brak czasu na wspólne przebywanie przyczynia się do rozpadu i zmian związanych z rodziną. Obecnie dominuje model rodzin nieformalnych, samotnych matek lub ojców, a także rodzin zrekonstruowanych (kobieta z dzieckiem i mężczyzna z dzieckiem tworzą nową rodzinę). W takim świecie zagrożona zostaje pozytywna struktura dzieciństwa. W konsekwencji czego narastają problemy związane z wychowaniem dzieci. Blog e-galimatias powstał na początku 2014 roku. Naszym głównym zadaniem jest zwracanie uwagi na negatywne aspekty związane z rozwojem cywilizacji oraz wskazanie metod i form pracy z dzieckiem służących jego rozwojowi. Sądząc po ilości listów jakie otrzymujemy od czytelników, stwierdzamy, że wśród społeczeństwa pojawiło się zapotrzebowanie na takie formy pomocy w kryzysie!

Bunt dwulatka, trzylatka, czterolatka…

W wieku dwóch, trzech, czterech lat, czasem nawet później spotykamy się często z tzw buntem u naszego dziecka. Zazwyczaj nie zdajemy sobie sobie sprawy, że jest to normalny etap w rozwoju emocjonalnym dziecka, świadczący o tym, że nasze dziecko dorasta. Czasem „wymuszanie” pewnych rzeczy przez nasze dziecko najlepiej jest ignorować, ale w pewnych sytuacjach trzeba pomóc dziecku w trudnej dla niego chwili. Nasze dziecko nie mogąc sobie z czymś poradzić zaczyna reagować płaczem. Jeżeli my jako rodzice pozwolimy, by za każdym razem dziecko dostawało to, co chce, to doprowadzimy do sytuacji w której to my staniemy się bezradni.

W obliczu buntu naszego dziecka najlepiej jest przeczekać napad histerii, a następnie porozmawiać z dzieckiem na ten temat. Należy uzmysłowić naszemu dziecku, że płaczem nic nie osiągnie i że bardzo nas rani takie zachowanie. Nawet dwuletni maluch jest w stanie to zrozumieć. Wymaga to jednak konsekwencji w postępowaniu rodzica. Niestety tej konsekwencji nam jako rodzicom często brakuje. Mając trójkę dzieci możemy stwierdzić, że każde z nim ma nieco inny sposób osiągania własnych celów. Za każdym razem staramy się jednak być konsekwentni, zarówno ja jak i mąż. Udało nam się już nauczyć naszego najstarszego syna, że najważniejszym krokiem w obliczu problemu jest rozmowa z nami. Oczywiście nigdy nie jest to takie idealne, ale myślę, że w przyszłości nasze dzieci zapamiętają, że zawsze należy o swoich problemach rozmawiać, najlepiej z mamą i tatą. Okres buntu dotyczy nie tylko dzieciństwa, to również adolescencji. Jeżeli nam jako rodzicom uda się wypracować w dziecku nawyk mówienia o trudnościach i niepowodzeniach to również i w tym wieku nasze dziecko będzie z nami w stanie szczerze porozmawiać.

Kochani rodzice, może nie zawsze zdajecie sobie z tego sprawę, ale to w jaki sposób postępujecie z dzieckiem w momencie jak jest ono jeszcze małe, ma duży wpływ na wasze relacje z nim w późniejszych latach jego życia. Jeżeli teraz nie znajdziecie czasu na rozmowę z waszym dzieckiem to później ono również nie będzie miało dla was wolnej chwili!