Mamo! Nie rób wstydu przy ludziach!

Źle ubrana, bez makijażu i z potarganymi włosami – tak wygląda współczesna matka? A może modelka, która zapomniała, że jest matką? Czy niewłaściwy wygląd matki może być przyczyną wstydu dla dziecka?

Zaczynam od pytań i na pytaniach skończę!

Jak nie powinna się ubierać mama podczas wyjścia z dzieckiem na plac zabaw?

Dzisiejsza refleksja to efekt ostatnich obserwacji na placu zabaw. Okazuje się, że plac zabaw to dla niektórych mam miejsce lansu i eksponowania „wdzięków”. Mamy nie zdają sobie sprawy, że pewne rodzaje garderoby nie są odpowiednie w takim miejscu. Przede wszystkim mama nie powinna zakładać obcisłych bluzek z dużym dekoltem, krótkich spódniczek i butów na wysokim obcasie. Plac zabaw to nie pokaz mody czy dyskoteka.

Skórzane ubrania nie są dobre do skakania

Mama w skórzanych spodniach lub spódniczce mini ma ograniczone ruchy.  To co jest uważane za stylowe i eleganckie nie zawsze jest również wygodne. Szczególnie powinna o tym wiedzieć młoda mama dla której jest to podstawa. Ciężko jest skakać i biegać za dzieckiem w takim ubraniu.

Wysokie obcasy nie na gumowe arrasy

Młoda mama na obcasach ma duży problem z utrzymanie równowagi. Ostro zakończone buty nie są odpowiednie na nawierzchnie syntetyczne jakie można spotkać na placu zabaw.  Płytki gumowe, sztuczna trawa mogą zostać poważnie uszkodzone po przejściu takich butów. Poza tym mama na obcasach nie jest dobrym kompanem do zabawy.

Wystające stringi ponad biodrówki dobre na potańcówki

Krótkie spodnie, nisko osadzone na biodrach ukazują czasami dość żenujący widok.  Przy małym dziecku trudno jest uniknąć schylania się i schodzenia do poziomu parteru. Widok stringów może być krępujący dla otoczenia. Odsłonięte fragmenty dolnych partii ciała mogą być przyczyną nieprzyjemnych sytuacji ze strony innych osób. Poza tym stringi mogą być powodem niedyspozycji mamy spowodowanej dyskomfortem wynikającym ze struktury tego typu bielizny. Wskutek tego mama zamiast bawić się z dzieckiem siedzi na uboczu i czeka na powrót do domu.

Biżuteria i zbędna galanteria

Mama, która wychodzi na plac zabaw nie powinna zakładać długich kolczyków, łańcuszków i innych ozdób. Taka galanteria może być powodem niebezpiecznych sytuacji. Zegarki, zawieszki i inne ostre rzeczy lepiej zostawić w domu.

Komóra i niepotrzebna brawura

Podczas zabawy z dzieckiem najlepiej wyłączyć komórkę. Mama rozmawiająca przez telefon nie ma kontaktu ze światem i nie może cieszyć się wspólnymi chwilami z dzieckiem. Dodatkowo komórka powoduje spowolnienie reakcji i dekoncentrację młodej mamy. Czas spędzony na placu zabaw powinien być wykorzystany na zabawę z dzieckiem oraz na obserwację jego zachowań w grupie rówieśniczej. Telefon może to skutecznie uniemożliwić, dlatego lepiej zostawić go w domu

Jakie jest Wasze zdanie na ten temat? Czy macie jakieś własne obserwacje?

Ta dziewczynka śmierdzi

Sytuacja w szatni

Mama czeka na dziecko w szatni. Syn ubierając się ciągle powtarza, że nie będzie siedział w ławce z tą dziewczynką. Mam próbuje dociec co jest przyczyną tak wielkiej niechęci syna do koleżanki z klasy. Początkowo chłopiec nie mówi matce prawdy. Po kilku minutach nie wytrzymuje i krzyczy na cały głos „Nie będę z nią siedział, bo ona śmierdzi”. Całą sytuację obserwuje jego koleżanka z ławki, która w końcu zapłakana wybiega ze szkoły.

P1170539ffff

 

Negatywne oblicza macierzyństwa

Macierzyństwo to czas w życiu każdej kobiety, który wiąże się z wieloma pozytywnymi i negatywnymi odczuciami. Zwykle wszędzie piszą o tych pozytywnych, a ja dziś napisze o negatywnych.

Co czuje matka?

Złość

Przychodzą w życiu takie chwile, gdy mam wszystkiego dość. Gdy nadmiar obowiązków przytłacza, pomocy brakuje,a ja nie mam siły. Jedyne co wówczas czuje to złość. A wy jak często jesteście złe?

Zmęczenie

To chyba uczucie, które jest we mnie teraz. Początek roku szkolnego, gdy ma się do „wyszykowania” trójkę dzieci to jakaś masakra. Wstaję rano, robię śniadanie, budzę dzieci, jedzą i przygotowujemy się do wyjścia. Cały dzień coś trzeba robić: zakupy, pranie, sprzątanie, gotowanie. A teraz jeszcze wspólne odrabianie prac domowych. I niech mi nikt nie mówi, że matka w domu nic nie robi. Jedno dziecko to już wielka odpowiedzialność i masa obowiązków, ale moja trójka przy tym to jak codzienne wchodzenie na Mount Everest.

Roztargnienie

Im więcej mam obowiązków tym częściej o czymś zapominam. Już nawet zapisywanie w kalendarzu stało się nie wystarczające, bo nie mam czasu do niego zajrzeć. Robię jedną czynność a już myślę o następnej. Dziś jest środa a ja planuję wszystkie działania na czwartek. Co mam na to poradzić? Może Wy macie jakieś propozycje?

Strach

Co będzie jutro? Jak sobie z tym poradzę? Czy jedno z moich dzieci nie zachoruje? Czy o wszystkim pamiętam? Czy moje dzieci są szczęśliwe? To silne napięcie emocjonalne sprawia, że trudno jest optymistycznie patrzeć na świat. A Wy czego się boicie? Czy strach działa na Was paraliżująco czy mobilizująco?

A jakie są Wasze negatywne uczucia?
Bezradność, ból, cierpienie, chciwość, chęć zemsty, frustracja, litość, monotonia, niechęć, niecierpliwość,  nienawiść, niepewność, nostalgia, obrzydzenie, panika, poczucie krzywdy, poczucie niesprawiedliwości, poczucie winy, przerażenie, rozdrażnienie, smutek, strach, wrogość, zawiść, zawód, zazdrość, zażenowanie, irytacja, złość, zmartwienie, zmęczenie, zniechęcenie, zwątpienie, żal.

Najważniejsze to potrafić przyznać się do tego, że mam dość. Matka ma prawo do gorszych dni. Matka może mieć zły humor. Matka nie musi być idealna, bo świat macierzyństwa nie zawsze ma tylko pozytywne oblicza.

 

Nie kocham własnego dziecka

Zostałam zgwałcona. Urodziłam dziecko. Nie kocham go.

Witam, jestem wierną czytelniczką Pani bloga. Wiem, że zajmuje się Pani terapią dziecięcą i pomaga rodzicom w wychowywaniu ich dzieci. Bardzo długo zastanawiałam się czy powinnam napisać ten list, ale jestem w tak złym stanie psychicznym, że muszę się z kimś tym podzielić! Dwa lata temu podczas dyskoteki zostałam zgwałcona. Do współżycia zmusił mnie kolega, którego wtedy zapoznałam na dyskotece. Obecnie nie utrzymuje ze mną kontaktu i twierdzi, że „sama tego chciałam”. Krótko po tym wydarzeniu dowiedziałam się, że jestem w ciąży. Od razu chciałam usunąć ciążę, ale cała rodzina podjęła decyzję, że urodzę dziecko i wspólnie je wychowamy. Przez całą ciążę nie mogłam pogodzić się z myślą, że noszę pod brzuchem owoc tej okropnej nocy w dyskotece. Gdy dziecko zaczęło się ruszać w moim brzuchu cierpienie stawało się coraz większe. Każdy kopniak od dziecka był kopniakiem w moje serce. Moja mama tłumaczyła mi, że dziecko nie jest niczemu winne i że powinnam je pokochać i wychować, bo to w końcu moje dziecko. Nie zdałam matury, nie mogłam kontynuować nauki. Dziecko sprawiło, że cały świat mi się zawalił. Po porodzie moja córka ciągle płakała a ja nie potrafiłam jej uspokoić. W nocy częściej wstawała do niej moja mam niż ja. Ja wolałam jej nie dotykać. Miałam tak wielką depresję, że chwilami zostawiałam ją płaczącą w łóżeczku i wychodziłam z pokoju. Mama ciągle mi powtarzała, że nie powinnam się tak zachowywać, że małą jest cudowna i że w końcu ją pokocham. Ale tak się nie stało. Dziś mała kończy dwa lata. Jest dziewczynką nerwową i płaczliwą i chyba mnie nienawidzi. Najlepiej uspokajała się zawsze w rękach mojej mamy. Niestety mama dwa miesiące temu zmarła na raka. Ja nie mogę sobie z tym wszystkim poradzić, nadal cierpię, gdy jest mała w pobliżu. Nie potrafię jej pokochać. Chyba powinnam ją oddać do domu dziecka. Co mam zrobić?

Jak myślicie co powinna zrobić czytelniczka? Pomóżcie, bo to bardzo trudna sprawa.

aa

Priorytety wychowania w XXI wieku

Intensywny rozwój cywilizacji

Współczesna rodzina ma bardzo trudne zadanie do wykonania. Filozofia wychowania zmienia się z dnia na dzień. To co dziś jest aktualne i przydatne, już jutro może odejść do lamusa. Jak więc w świecie intensywnego rozwoju nauczyć dziecko tego co ważne i ponadczasowe?

Niepewność jutra i brak orientacji

Domeną dzisiejszych czasów są głównie dwie kwestie. Pierwsza z nich dotyczy niepewności rodziców. którym trudno jest nadążyć za postępem cywilizacyjnym. Próbują oni przygotować dziecko na szereg ewentualności i uodpornić na stres związany ze zmianami. W XXI wieku za powszechnie cenioną umiejętność uznaje się znajomość kilku języków obcych. Obsługa komputera i urządzeń elektronicznych to już tak powszechna czynność, że dla każdego stała się ona rzeczywistością. Niektórzy rodzice stawiają poprzeczkę nieco wyżej i chcą, aby ich dziecko potrafiło dodatkowo: grać na instrumentach, jeździć konno, tańczyć, pływać, uprawić sport itd. To wszystko prowadzi do braku orientacji i problemów z wyborem tego co najważniejsze. W całym tym galimatiasie zaczyna brakować wolnych chwil i spędzania czasu razem.

Co jest najważniejsze w wychowaniu dzieci?

Wychowanie dziecka to skomplikowany proces, którego rodzice uczą się przez całe życie przechodząc przez kolejne etapy rozwoju. Istotnym elementem tego procesu jest głęboka refleksja nad tym czego potrzebuje dziecko. Na drugim miejscu jest przeznaczanie każdej wolnej chwili na rozmowę z dzieckiem. Konwersacja powinna być dwustronną wymianą zdań w której rodzic słucha swojego dziecka i poznaje jego problemy i oczekiwania w stosunku do niego.  W wychowaniu najważniejsze jest to, aby rodzic zawsze towarzyszył swojemu dziecku i był dla niego oparciem wtedy, gdy dziecko tego potrzebuje. Dodatkowo należy znaleźć czas na wspólny posiłek, wyjazd czy obejrzenie ulubionego programu. Czego nauczyć dziecko, aby świetnie radziło sobie w dorosłym życiu? Przede wszystkim pokonywania trudności w oparciu o zasadę wspólnoty rodzinnej i wsparcia ze strony najbliższego otoczenia. Dziecko powinno otaczać się przyjaciółmi godnymi zaufania. Dziecko musi być kreatywne i zdolne do samodzielnego odkrywania świata. Poza tym musi być silne emocjonalnie i zawsze bronić swojego zdania, bo tego wymaga od nas dzisiejszy świat. Dlatego też rodzice nie mogą wymagać zbyt wiele, bo nadmierne oczekiwania mogą prowadzić do depresji związanej z niemożnością spełnienie oczekiwań.

A jakie inne cechy Waszym zdaniem powinno mieć współczesne dziecko, aby poradziło sobie w życiu?

3

Nowe doświadczenie w życiu dziecka

Nowy etap w życiu

Ten artykuł postanowiłam poświęcić mojemu synowi, który za chwilę zakończy edukację przedszkolną i rozpocznie naukę w szkole. Jest to nowy etap w jego i naszym życiu. Jak wszystko co nowe, wiążę się on z pewnymi obawami i oczekiwaniami.

Bać się czy nie?

Jak każda matka chciałabym zapewnić mojemu dziecku jak najlepsze warunki do rozwoju. W związku z tym zawsze staram się pomóc mojemu dziecku w pokonaniu barier i trudności dotyczących nowych sytuacji w jego i moim życiu. Za dwa miesiące rozpoczynamy edukację w szkole podstawowej. Z jednej strony ogarnia mnie strach o to: Jak będzie wyglądała nauka mojego dziecka? Czy sobie poradzi? Jaka będzie jego wychowawczyni i cała kadra pedagogiczna? Jak długo zajmie nam aklimatyzacja w nowym miejscu? Szczerze mówiąc – boję się, ale staram się tego nie pokazywać synowi. A moje dziecko wręcz przeciwnie, cieszy się z tego, że wreszcie idzie do szkoły.

Jak pomóc dziecku przed rozpoczęciem nauki w klasie pierwszej?

Jestem pewna, że mojemu K. potrzebny jest solidny wypoczynek podczas wakacji. Nie ma co go stresować, w końcu jak już zacznie naukę to będzie ona trwała wiele lat. A jakie są wasze doświadczenia w związku z rozpoczęciem nauki w klasie pierwszej przez wasze dziecko? Co powinnam zrobić, aby było to dla niego pozytywnym doświadczeniem? Tym razem ja proszę o radę!

IMG_0568bn

Dzień Matki w przedszkolu

Każda matka kocha swoje dziecko

Tylko w taki dzień jak dziś uświadamiamy sobie, że bardzo mocno kochamy swoje dzieci. Każda chwila spędzona z naszym dzieckiem jest wyjątkowa i mimo, że czasem jest trudno to dla takich dni jak Dzień Matki warto żyć.

Muzyczno – literacki dzień w przedszkolu

Właśnie wróciłam z przedszkola od mojego najstarszego syna. Dzieci przygotowały z okazji Dnia Matki wiersze i piosenki. Było pięknie i wzruszająco. W takich momentach nie da się powstrzymać łez. Moje najstarsze dziecko w tym roku kończy przedszkole i zaczyna naukę w szkole. Będzie to nowy etap w naszym życiu. Jestem z niego strasznie dumna. Był dziś bardzo elegancki, ładnie śpiewał i doskonale wyrecytował wierszyk. Takie chwile należy doceniać, bo życie szybko mija, a nasze dzieci ciągle rosną.

Prezent dla mam

Ja również chciałam złożyć życzenia wszystkim mamo, w szczególności mojej kochanej mamie. W tym celu zamieszczam poniżej wiersz mojego autorstwa.

Dla każdej mamy i mamusi,
życzenie od synka i córusi,
wiele szczęścia i radości
niech uśmiech w sercu  gości.
Kochajcie Wasze dzieci rano i wieczorem
małe problemy rozwiązujcie z humorem.
Bądźcie zawsze radosne i roześmiane
w Waszych dzieciach ciągle zakochane!

Dla wszystkich mam – piosenka



Źródło: You Tube, pobrane dnia 26 maja 2014

Mama to najpiękniejsze słowo na świecie

Dlaczego mama jest dla dziecka ważna?

Mama to nie tylko kobieta, która urodziła dziecko. To również kobieta, która je wychowuje i troszczy się o jego rozwój. Mama wstaje wcześnie rano by zrobić  dziecku śniadanie, by uszykować kanapki do szkoły, by być blisko gdy jej dziecko otworzy oczy. Funkcja każdej mamy jest nieoceniona. Najbardziej uświadamiamy to sobie w maju, gdy obchodzimy dzień matki.

Jaki wpływ na rozwój dziecka ma mama?

Mama ma wpływ na swoje dziecko jeszcze przed jego urodzeniem. Jej nastawienie w czasie ciąży ma diametralne znaczenie dla rozwoju intelektualnego dziecka. Poza tym w czasie ciąży ważne jest  to jak się odżywia, czy dba o siebie, czy się stresuje i jak mijają jej kolejne dni. Natychmiast po urodzeniu dziecko oczekuje bezpieczeństwa i bliskości. Na tym etapie tylko od matki zależy czy te potrzeby zostaną zaspokojone. Każdy gest i słowo, każda minuta bliskości i czułości sprawiają, że matka jest najważniejszą osobą w życiu dziecka. Dobra matka to ta, która poświęca dziecku uwagę i czas, która zawsze jest blisko, gdy dziecko jej potrzebuje. Dzięki prawidłowej opiece i zaspokajaniu potrzeb dziecko od najmłodszych lat ma stworzone odpowiednie warunki do prawidłowego rozwoju. Wszystkie wartości i zachowania stają się wówczas dla dziecka modelem właściwego postępowania a w przyszłości modelem życia rodzinnego i społecznego.

Bezgraniczna miłość macierzyńska

Miłość jaką matka obdarza swoje dziecko jest tak wielka, że trudno  o niej pisać. Matka jest w stanie zrobić wszystko dla swojego dziecka. Brak miłości matki powoduje nieodwracalne uszkodzenia w mózgu, a w konsekwencji przyczynia się do  niedorozwoju dziecka w wielu sferach funkcjonowania, w tym w sferze emocjonalno – społecznej. Bezgraniczna miłość pomaga przetrwać najtrudniejsze chwile i nawet po śmierci  matki jej słowa, gesty i zachowania są elementem towarzyszącym każdemu z nas.

Z okazji zbliżającego się święta matki powinniśmy uświadomić sobie jej rolę w naszym życiu i naszą rolę w życiu naszych dzieci. Matki to nie tylko osoby, które pomagają dziecku przyjść na świat, ale także odgrywają zasadniczą rolę w kształtowaniu właściwych postaw prospołecznych u dziecka i w jego rozwoju intelektualnym. Mama to najpiękniejsze słowo świata i szczególnie w tym okresie należy to doceniać i dziękować jej za to.

A więc kochana mamo – dziękuję ci!

Infantylizowanie dzieci

Moje spostrzeżenia

Ostatnio coraz częściej obserwuje na placu zabaw tendencję w wśród rodziców do infantylizowania dzieci. Infantylizowanie to czynienie dziecinnym, to zmniejszanie poziomu inteligencji dziecka i traktowanie go nieadekwatnie do jego wieku. Bardzo dużo rodziców zwraca się do swoich dzieci pieszczotliwie: kotuś, misiu, słoneczko. Uważam, że takich zdrobnień można używać w stosunku do młodszych dzieci. Ale jeśli tak zwraca się mama do 8 latka, to już przesada. Podobnie z imionami: Patryczek, Michałek, Karolek, Juleczka, Majusia itd. Takie zwroty stosowane od czasu do czasu są dla dziecka sygnałem miłości rodziców, ale jeśli ktoś nagminnie ich używa, doprowadza do infantylizacji własnego dziecka. Dodatkowo można zauważyć, że rodzice bardzo wyręczają swoje dzieci, robiąc wszystko za nie. Ograniczając tym samym ich rozwój intelektualny, społeczny i kulturalny.

Dlaczego nie powinno się infantylizować dzieci?

Związek emocjonalny z rodziną wyrażony poprzez okazywanie uczuć ma duże znaczenie dla kształtowania rozwoju dziecka a później dorosłego człowieka. Dziecko do ukończenia edukacji przedszkolnej bardzo potrzebuje wsparcia i zainteresowania ze strony rodziców. Dziecko, które staje się uczniem szkoły musi nauczyć się samodzielności. Zadaniem rodzica jest wówczas wyrabianie u niego tzw. zaradności życiowej. Ważne jest, aby nauczyć dziecko unikania niebezpieczeństwa, umiejętności porozumiewania się i wyrażania własnych opinii, umiejętności współżycia z otoczeniem, umiejętności współzabawy i przede wszystkim samodzielności. W tym celu należy pozwolić dziecku na wypracowanie własnej odrębności. Patryczek musi stać się Patrykiem, a mama musi się z tym pogodzić.

P1170290aaa