Mamo – dlaczego nie masz dla mnie czasu?

Postanowiłam napisać artykuł związany z ostatnimi dniami i inspirującymi wypowiedziami moich dzieci.

Zapędzona i zapracowana mama, która ciągle coś robi, coś drukuje i czegoś szuka w internecie. Taki obraz – matki mają ostatnio moje dzieci. Jednak nie pozwalam na to, by praca pochłonęła mnie całkowicie. Dlatego też razem z mężem uczestniczyliśmy dziś razem z dziećmi w przedszkolnym tworzeniu ozdób świątecznych. Nawet nie śmiałam odmówić, tym bardziej, że godzina była dostosowana do czasu pracy rodziców. Okazało się jednak, że wielu rodziców wcale nie uważa wspólnej zabawy z dzieckiem za zadanie priorytetowe. Wiele maluchów siedziało w kącie, bo ich rodzicom nie starczyło czasu, bo ich rodzice są tak zapracowani, że nawet chwili nie mogą im poświęcić. No po prostu jestem załamana.

Mamo, dlaczego nie masz dla mnie czasu?

Kiedy moje dziecko zadaje pytanie „Mamo, dlaczego nie masz dla mnie czasu?” – to jest to dla mnie sygnał, że przesadzam z nadmiarem obowiązków, że gdzieś się zapędziłam i straciłam poczucie rzeczywistości. Jako pedagog i terapeuta potrafię w szybkim tempie zmienić swoje postępowanie, bo wiem jak ważne dla rozwoju dziecka są wspólne chwile z rodzicami. Dziecko, które ciągle słyszy „Nie teraz”, „Nie mam czasu”, „Później porozmawiamy” – koduje sobie w głowie obraz rodzica lekceważącego i nie zainteresowanego jego problemami. W późniejszych latach nastolatek nigdy nie będzie próbował szukać pomocy u rodziców, którzy nigdy nie mieli dla niego czasu. W niektórych przypadkach zagubiony młody człowiek poszuka sobie innych przyjaciół i jak już kiedyś wspomniałam w jednym z artykułów „Dopóki dziecko jest małe to ono szuka drogi do rodzica, ale jak dziecko staje nastolatkiem role się odwracają  i to rodzic chcę szukać drogi do dziecka, jednak jest już za późno”

Apel do rodziców

Kochani rodzice słuchajcie Waszych dzieci, poświęcajcie im więcej czasu, spędzajcie z nimi wolne chwile i wykorzystujcie okres dzieciństwa do nawiązania bliższej więzi z Waszymi dziećmi. Gdy Wasza pociecha twierdzi, że ciągle nie macie dla niej czasu, oznacza to, że coś jest nie tak i należy szukać rozwiązania problemu!

IMG_0613p

Małe dzieci – duży kłopot i brak czasu

Z czego wynikają problemy dziecka w szkole? Dlaczego coraz większa grupa dzieci potrzebuje specjalistycznego wsparcia? W jaki sposób wykryć zaburzenia u dziecka i gdzie szukać pomocy? na te i inne pytania postaram się odpowiedzieć w tym artykule!

Wiek XXI – wiek rozwoju cywilizacji i postępu technicznego spowodował wiele negatywnych konsekwencji w wielu dziedzinach życia, w tym także w wychowaniu. Diametralnie zmieniało się środowisko rodzinne. Obecnie zarówno mama jak i tata są zmuszeni pracować na utrzymanie rodziny, Młodzi dziadkowie także są aktywni zawodowo. w związku z tym obowiązki wychowawcze coraz częściej przejmują instytucje państwowe. Na początku dziecko trafia do żłobka, potem do przedszkola gdzie czeka na rodziców do 15 a zatem nawet dłużej. Kolejnym etapem edukacji jest szkoła podstawowa i przebywanie dziecka na świetlicy do późnych godzin popołudniowych.

Służbowe kontakty w rodzinie

Kontakty między rodzicami i dziećmi nie są już tak uczuciowe jak kiedyś. W wielu wypadkach ograniczają się one jedynie do kilku godzin w ciągu dnia. Są to często wymuszane rozmowy „Co u ciebie?”, „Jak w szkole?”, „Ok” i brak w nich zabarwienia emocjonalnego. Kontakty rodzinne przyjęły charakter rozmów służbowy charakter. Przewaga czasu spędzanego w pracy nad czasem spędzanym z rodziną sprawiła, że zmęczony rodzic nie ma ochoty na wspólne zabawy i spacery z dzieckiem. Pozostawia więc dziecko w towarzystwie zdobyczy dzisiejszej techniki. Gry komputerowe, telewizja i internet to najlepsi przyjaciele dzieci i młodzieży XXI wieku.

Konsekwencje zmiany modelu rodziny

Konsekwencją powyższych zmian są problemy szkolne dzisiejszych uczniów, którzy często odrabiają pracę domową na świetlicy w pośpiechu i bez nadzoru dorosłego.  Coraz większa grupa dzieci potrzebuje specjalistycznej pomocy: terapeuty, logopedy, pedagoga. Braki w stymulacji rozwoju przyczyniają się do jego zaburzenia. Rodzice początkowo mogą nie zauważyć pewnych symptomów, gdyż z braku czasu po prostu nie wiedzą, że z ich dzieckiem coś jest nie tak. Dopiero interwencja nauczyciela staje się początkiem zmian. Rodzic szuka konsultacji specjalistycznej i zaczyna podejmować działania zmierzające do zmian.

Gdzie szukać pomocy?

Jedną z instytucji do której wówczas należy się zgłosić jest Poradnia Psychologiczno – Pedagogiczna gdzie dziecko zostanie zdiagnozowane i otrzyma zalecenia do terapii. Dodatkowo wsparcie można uzyskać u terapeutów, psychologów, pedagogów i logopedów. Niestety takie wizyty muszą być często wizytami odpłatnymi ze względu na zbyt długi okres oczekiwania w przypadku refundacji z NFZ. Ważne jest jednak, aby podjąć działania w odpowiednim czasie i pomóc dziecku.

Na koniec chciałabym zaapelować do zapracowanych rodziców o to, by znaleźli czas dla swoich dzieci. Tylko w ten sposób dają im to co najważniejsze: miłość i zainteresowanie. Tylko w ten sposób mogą szybko wykryć wszelkie deficyty w rozwoju swoich dzieci i odpowiednio wcześniej podjąć działania interwencyjne.

Wsi spokojna, wsi wesoła czyli wspaniałe wakacje na wsi

Wielozmysłowe poznawanie otaczającego świat, kontakt z naturą, świeże powietrze i wspaniały klimat to  to domeny życia na wsi. Dla dzieci mieszkających w mieście to najlepszy sposób na spędzenie kilku wakacyjny dni.  Dlaczego?

To co jest dostępne na wsi może być źródłem polisensorycznego rozwoju zmysłów dziecka. Wizyta na wsi pozwala na poznanie życia zwierząt, dostrzeżenie pewnych zależności między spożywanymi pokarmami a ich produkcją a także na poszerzenie kręgu doświadczeń. Zapach, dotyk i smak t tylko niektóre kanały, które mogą się rozwinąć dzięki obcowaniu ze zwierzątkami. Istotne są te doświadczenia, które pozwolą dziecku pokazać, że żyjemy w harmonii z naturą na zasadzie symbiozy.

Polisensoryczne poznawanie

Poznanie opierające się na uaktywnieniu wszystkich zmysłów: dotyk, węch, zapach, smak, słuch i wzrok to tzw. poznawanie polisensoryczne. Dzięki takiej aktywności nowe informacje docierające do mózgu zapisują się trwale w pamięci dziecka. Dodatkowo docierające bodźce wspierają rozwój intelektualny i nerwowy. Dzięki czemu u dziecka rozwijaj się naturalne odruchy i mechanizmy kierujące pracą całego organizmu. Środowisko wiejskie tworzy idealny klimat do rozwoju wszystkich zmysłów dodatkowo korzystnie wpływając na stan zdrowia organizmu.

Jak wykorzystać czas na wsi?

Przede wszystkim ważne jest zapewnienie dziecku szeregu atrakcji. Ważny jest kontakt ze zwierzętami: sypanie ziaren kurom, głaskanie kotów, królików,psów, dojenie krów i karmienie wszystkich mieszkańców gospodarstwa. Niesamowitą atrakcja może okazać się jazda traktorem czy wozem ciągniętym przez konia. Pomoc w codziennych czynnościach rolnika to doskonały sposób na zapoznanie się z zasadami panującymi na wsi. Dziecko powinno zaobserwować pewną zależność między tym co kupujemy w sklepie (jajka,mleko) a tym skąd się ta żywność bierze. Należy pozwolić dziecku na zabawę  patykami, piaskiem i wszystkim tym co mało dostępne w mieście. Wakacje na wsi powinny być czasem beztroskiej zabawy i obcowania z naturą.

jjjj

 

Efektywne spędzanie czasu z dzieckiem

Co to jest „efektywne spędzanie czasu”?

Efektywne czyli wydajne i rozsądne wykorzystywanie wolnej chwili dla szeroko pojmowanego rozwoju rodziny. Jest to więc takie zarządzanie czasem, które pozwala na realizację z góry ustalonych celów i daję satysfakcję każdemu członkowi rodziny! Efektywność spędzonego czasu zależy od rodzaju wykonywanych czynności. W związku z tym, że coraz częściej zapracowani rodzice nie mają możliwości przebywania ze swoimi dziećmi  24 godzin na dobę, istotne jest, aby każdą wspólną chwilę wykorzystywali jak najlepiej.

Poniżej przedstawiamy 10 propozycji jak efektywnie spędzić czas ze swoim dzieckiem:

Zabawa z dzieckiem

Baw się razem ze swoim dzieckiem, przestań siedzieć na kanapie czy na fotelu, zejdź do poziomu dziecka, usiądź z nim na kocu lub dywanie i bądź uczestnikiem zabawy zainspirowanej przez twoje dziecko, buduj relacje i więzi ze swoim dzieckiem, bo to najważniejsze.

Wspólne gry

Usiądź z dzieckiem przy stoliku czy biurku i porysujcie wspólnie, poukładajcie układanki, zagrajcie w jakąś grę lub w kalambury.

Spacery

Wychodź razem z dzieckiem na spacery, rozmawiaj z dzieckiem o jego otoczeniu, zwracaj uwagę na niebezpieczeństwa i mów o tym co warto zapamiętać.

Podróże

Podróżuj razem z dzieckiem, zwiedzajcie nowe miejsca i pokazuj dziecku świat przyrody, elementy krajobrazu związane z historią kraju, a także miejsca ciekawe i inspirujące.

Sport

Uprawiaj sport razem z twoim dzieckiem, choć z nim na basen, grajcie razem w piłkę, wybierzcie się na wycieczkę rowerową.

Taniec i śpiew

Śpiewaj razem z dzieckiem, słuchaj muzyki, tańcz w każdym miejscu: w domu, na spacerze lub w samochodzie.

Teatr, muzeum, kino

Zabierz swoje dziecko do kina, teatru i muzeum, pomóż mu w rozwijaniu zainteresowań związanych z kulturą i historią.

Przyrządzanie posiłków

Przyrządzaj razem z dzieckiem posiłki, przydzielaj mu zajęcia, które w miarę możliwości będzie mogło samo zrobić, po przygotowaniu posiłku zjedzcie go wspólnie

Współuczestnictwo

Pozwól dziecku uczestniczyć w ważnych momentach życia rodzinnego, zabieraj dziecko ze sobą i pozwól mu poznać zwyczaje i obrzędy związane ze świętami i wydarzeniami rodzinnymi.

Wyrażanie uczuć

Przytulaj swoje dziecko i mów mu, że je kochasz i że jest dla ciebie najważniejsze na świecie

Pokaż swojemu dziecku otaczający świat poprzez efektywne wykorzystanie czasu spędzonego razem. 

IMG_0238

Śpiewać każdy może?

Małe dzieci śpiewają

Prawie każde małe dziecko lubi śpiewać. Czasem śpiewa lepiej a czasem gorzej. Tak naprawdę to rzadko kiedy śpiew dziecka jest czysty. Zdolności wokalne rozwijają się z wiekiem. Na początku są to nieśmiałe próby głosu i ćwiczenia słuchowe. Dziecko samo dla siebie jest naturalnym trenerem. Śpiewa i słucha swojego brzmienia. W dzisiejszych czasach coraz rzadziej śpiewamy. Dawniej śpiew towarzyszył pracy na polu. Obecnie wstydzimy się swojego głosu i często hamujemy muzykowanie naszego dziecka „Nie śpiewaj! Cicho bądź! Głowa mnie boli. Fałszujesz!”. Dorośli mają zbyt wysokie wymagania w stosunku do dzieci. Często zapominają, że śpiew dla dziecka może być świetną zabawą. Rodzice powinni się przyłączyć i śpiewać razem ze swoim dzieckiem. Wówczas nawiązują się wspólne relacje, bliskość z rodziną i radość wspólnej zabawy. Czy śpiewamy czysto czy odrobinę fałszujemy, tak naprawdę nie ma to dla dziecka żadnego znaczenia. Liczy się zabawa razem z rodzicami.

Zalety śpiewania

Podczas śpiewu dziecko rozwija percepcję słuchową oraz koordynacje słuchowo-ruchową.  Wsłuchując się w swój głos zyskuje wyobrażenie własnych możliwości. Śpiew pomaga dziecku w wyrażaniu uczuć. Wesołe i skoczne melodię świadczą o dobrym nastroju. Ciche nucenie ulubionej kołysanki często pomaga zasnąć. Wspólny śpiew przyczynia się do zwiększenia poczucia bezpieczeństwa i przynależności do rodziny lub do innej grupy. Podczas śpiewania dziecko rozwija swoją pamięć i poznaje zabawy związane z ruchem (tańczymy labada, jedzie pociąg z daleka, kaczuszki itd).

Zachęcam wszystkich rodziców do wspólnej zabawy z dzieckiem! W naszym przypadku podczas jazdy samochodem zawsze słuchamy piosenek. Często są to piosenki dla dzieci. Dzięki temu nasze pociechy już od najmłodszych lat znają wiele popularnych melodii.  Gdy w aucie nikt nas nie słyszy śpiewamy sobie wszyscy razem i stanowi to dla nas świetną zabawę. Zachęcam i polecam!

P1060455

Zazdrość i rywalizacja między rodzeństwem

Pozytywne i negatywne strony zazdrości

Z zazdrością jest zazwyczaj tak, że w małych ilościach jest ona pozytywnym motorem do działania, w dużych prowadzi do rywalizacji.

Nieodłącznie towarzyszy ona relacjom między rodzeństwem. Jeśli nie jest zbyt intensywna i nie przynosi zbyt wielu negatywnych konsekwencji pomaga dzieciom wyrosnąć na ludzi bardziej tolerancyjnych i wyrozumiałych. Przyjazna rywalizacja między rodzeństwem pogłębia wzajemne wsparcie i zrozumienie.

Jednak gdy zazdrość przeradza się w chorobliwą chęć działania na szkodę drugiej osoby, wówczas jest to już uczucie bardzo niebezpieczne i czasem wymagające wsparcia ze strony specjalisty.

Rywalizacja między rodzeństwem

Bardzo ważną rolę w życiu rodzeństwa odgrywają rodzice. Im lepsze relacje między rodzicami, tym mniej zazdrości między dziećmi. Rodzice powinni akceptować swoje dzieci takimi jakie one są, wówczas nie będą one miały powodu do wzajemnej zazdrości.

Rodzice mogą czasem nieco inaczej traktować swoje dzieci i dawać każdemu z nich tyle ile potrzebuję. Mniejsze dziecko potrzebuje więcej bliskości i uczucia niż starsze dziecko. Starszemu dziecku należy umożliwić indywidualny rozwój. Moja znajoma śpi ze swoim 8 letnim dzieckiem, bo uważa, że ono musi czuć w nocy jej bliskość, tym samym ogranicza jego możliwości poznawcze i potęguje niewłaściwą postawę w stosunku do dziecka. Jest pewna granica wieku po której należy pozwolić dziecku by spało samo w swoim pokoju. Jest to wskazane zarówno dla dziecka jak i dla matki i jej relacji z partnerem!

Kiedy rodzice, znajomi i krewni próbują traktować rodzeństwo identycznie, zazdrość przybiera intensywniejszą formę. Należy unikać porównania  dzieci i faworyzowania jednego z nich „Kochanie dlaczego nie jesteś taka grzeczna jak twoja siostra”. Takie stwierdzenie rodzi w dziecku bunt i nienawiść do brata lub siostry. Najlepiej nie wtrącać się do kłótni między dziećmi, gdyż często są one spowodowane zwróceniem uwagi rodziców. Kiedy mama bez wahania ujmuję się za jednym dzieckiem jednocześnie decyduje kto ma rację i przyczynia się do narastania buntu drugiego dziecka.

W każdym postępowaniu rodziców ważny jest umiar. Im większa wiedza na temat rozwoju fizycznego i psychicznego dzieci, tym lepsze efekty wychowawcze. Dlatego też rodzicom potrzebne są miejsca i osoby w których mogliby poszerzać swoją wiedze na temat wychowania dziecka. Dzięki tej wiedzy są oni w stanie uniknąć wielu trudnych sytuacji związanych nie tylko z rywalizacją między rodzeństwem.

P1160514

Ćwiczenia usprawniające koordynację ruchową dziecka

Wielkie podziękowania

Na początku chciałam podziękować za wszystkie listy jakie w związku z ostatnim artykułem otrzymałam. Bardzo się cieszę, że tak miło wyrażacie się o moim blogu. Dziękuję wam i oczywiście zapraszam do przeczytania i komentowania kolejnego artykułu!

Ćwiczenia usprawniające koordynację ruchową dziecka

W ostatnim artykule pisałam o dyskoordynacji ruchowej, która dotyczy coraz większej grupy dzieci. Dziś postaram się opisać pewne wskazówki, których wykorzystywanie w codziennym życiu może uchronić nasze dziecko przed dyskoordynacją. Ćwiczenia zostały podzielone na kilka grup: ćwiczenia związane z przemieszczaniem się, ćwiczenia kształtujące umiejętność podskoków i przeskoków, ćwiczenia mięśni, ćwiczenia równowagi.

1. Ćwiczenia związane z przemieszczaniem się

W tej grupie znajdują się:

ćwiczenia związane z marszem

- marsz w dowolnym kierunku (w prawo, w lewo),
- marsz między przeszkodami (rozłożone na podłodze klocki, kręgle, maskotki),
- marsz po linii prostej (skakanka lub papier toaletowy może wyznaczać linię),
- marsz tyłem (bardzo trudne zadanie nawet dla rodziców, wiem bo sama miałam z tym problem),- marsz na palcach
- marsz do przodu i na hasło „zmiana”, marsz do tyłu,
- marsz z jednoczesnym kreśleniem na podłodze określonych kształtów np. koło, kwadrat

 

ćwiczenia związane z bieganiem

- bieg we wskazanym kierunku (w prawo, w lewo, do taty, do mamy),
- bieg w miejscu (koło utworzone z hula-hop),
- bieg tyłem,
- bieg zgodnie z rytmem (szybka muzyka – szybki bieg, wolna muzyka – wolne chodzenie),
- bieg na czas,
- bieg między przeszkodami

 

2. Ćwiczenia kształtujące umiejętność podskoków i przeskoków

-sprężynka – napinanie i rozluźnianie całego ciała, a potem tylko pewnych części np. kolan
- podskoki na twardy /na miękkim podłożu obunóż /na jednej nodze
- przeskoki przez leżącą przeszkodę (szalik, skakanka)
- pajacyki (mniejszym dzieciom mogą one sprawiać na początku kłopot, ale z czasem będzie coraz lepiej),
- zeskakiwanie z niskiego podwyższenia (początkowo przy asekuracji rodziców),
-skakanie przez skakankę,
- granie w „gumę” (dawniej tak spędzały czas dziewczynki , a teraz jest to już rzadkością).

 

3. Ćwiczenia mięśni

- napinanie i rozluźnianie mięśni na ustalone hasło,
- swobodne wymachiwanie ramionami i nogami w różnych kierunkach,
- przytulanie innej osoby z różnym naciskiem (mocno i lekko),
- zawijanie dziecka w kocyk i odwijanie,
- skłony, krążenia ramion, krążenia szyją,
- dziecko siada skulone pod ścianą, ręce oplatają nogi, na hasło zmiana nacisku (mocno napina mięśnie  potem rozluźnia),
- leżenie na plecach i ćwiczenia rąk i nóg w górze (nożyce, świeca).

 

4. Ćwiczenia równowagi

- huśtanie dziecka na huśtawce,
- jazda na hulajnodze, deskorolce i rolkach,
- zmiana pozycji z leżenia na plecach do siadu i pionu na czas,
- stanie na jednej nodze,
marsz z jednoczesnym klaskaniem (na zmianę maszerowanie i klaskanie).

To tylko niektóre przykłady ćwiczeń wpływających na kształtowanie prawidłowej postawy naszego dziecka i rozwój jego koordynacji ruchowej.

Jakie błędy popełniają rodzice?

1. Rodzicom nie chce się wychodzić z dzieckiem na plac zabaw.
2. Rodzice nie mają czasu na zabawę z dzieckiem.
3. Podpieranie niemowlaka,który nie jest jeszcze gotowy do siadania.
4. Zmuszanie dziecka do chodzenia w chodziku (Chodziki to najgorsze co może zrobić nieświadomy rodzic. Dziecko powinno raczkować i w naturalny sposób poznawać otaczający świat stopniowo przechodząc do pozycji wyprostowanej).
5. Brak zabawek mobilizujących dziecko do ruchu (wszystkie zabawki do ciągania, pchania, przesuwania)
6. Wożenie dużego dziecka w wózku (ograniczanie możliwości trenowania nóg i zwiększania wydolności dziecka)
7. Kupowanie nieodpowiednich butów (dziecko powinno mieć dobrze dobrane i wyprofilowane buty, gdyż to ważny element rozwoju ruchowego)
8. Przemieszczanie się samochodem zamiast spacerów (Im więcej dziecko będzie chodziło i spacerowało z rodzicem tym lepiej wykształci się jego koordynacja ruchowa)
9. Nadopiekuńczość rodziców, czyli „nie wchodź”, „nie ruszaj” „nie skacz”(dziecko musi mieć możliwość eksperymentowania podczas zabawy Zdaniem rodziców jest umożliwić dziecku doświadczanie różnych sytuacji i pomagać w momencie zaistnienia niebezpieczeństwa. Czasem wystarczy podnieść się z ławki na placu zabaw i być blisko dziecka, które wchodzi na drabinki i poznaje nowe ruchy lokomocyjne)]
10 Rodzice przyczyniają się do bezradności swoich dzieci (dziecko powinno uczyć się samodzielności i nie można go we wszystkim wyręczać!