Twoje dziecko ma problemy z czytaniem i pisaniem – sprawdź czy to dysleksja!

Dziecko błyskotliwe, bardzo inteligentne mające problemy z czytaniem i pisaniem, czasami uważane za zdolne ale leniwe i nieuważne. Bardzo dobrze radzi sobie z egzaminami ustnymi, a w pisemnych robi wiele błędów. To może być charakterystyka dziecka z dysleksją.

Co to jest dysleksja? Jakie są jej przyczyny i uwarunkowania? Jakie mogą być objawy dysleksji i jej skutki?

Dysleksja – zaburzenie współczesnych czasów

Kilkanaście lat temu tylko niewielkie grono specjalistów wiedziało o dysleksji. Nie była ona zjawiskiem tak powszechnym. Rzadko ją diagnozowano. Dziecko mające problemy z czytaniem i pisaniem było określane jako uczeń mniej zdolny. A dziś? Dysleksja stała się czymś bardzo powszechnym. U dość dużej liczby dzieci stwierdzono symptomy świadczące o tym zaburzeniu. Najczęściej dotyczy ona dzieci rozwijających się prawidłowo, będących w normie intelektualnej i nie wykazujących innych dysharmonii w rozwoju. Przede wszystkim dysleksja to nie choroba, to zaburzenie charakteryzujące się specyficznymi trudnościami w czytaniu i pisaniu.

Nie można lekceważyć wczesnych objawów dysleksji

Już w pierwszych latach życia możemy przypuszczać, że u dziecka pojawiają się symptomy wskazujące na ryzyko dysleksji. Przede wszystkim dziecko ma problemy ze sprawnością ruchową. Jako niemowlę nie raczkuje, późno podejmuje próby chodzenia i jako kilkulatek jest bardzo niezdarne. Niepokojące są trudności w nauce jazdy na rowerze czy rolkach. Mimo wielu prób dziecku trudno jest utrzymać przez dłuższy czas równowagę. Wszelkie niepowodzenia sprawiają, że dziecko reaguje na takie sytuacje bardzo emocjonalnie, czasem jest agresywne, a czasem wycofane i płaczliwe. Dodatkowo dysleksji mogą towarzyszyć problemy z wykonywaniem prostych układów gimnastycznych. Chłopiec nie chce uczęszczać na zajęcia sportowe, nie interesuje go ruch na świeżym powietrzu. Na prośby rodziców reaguje płaczem a nawet histerią. Taka niechęć często jest spowodowana zaburzeniami integracji sensorycznej o których już wielokrotnie pisałam na moim blogu.

Drugim obszarem, który nie funkcjonuje prawidłowo jest mała motoryka. Dziecko ma obniżoną sprawność manualną tzw. sztywne ręce. Pojawiają się problemy z zapinaniem guzików, wiązaniem sznurowadeł, rysowaniem i pisaniem. Można zauważyć bardzo mocny nacisk długopisem lub ołówkiem podczas pisania (mówimy, że zaraz zrobisz dziurę w zeszycie). W pierwszych latach edukacji dziecko nie potrafi rysować szlaczków, figur geometrycznych i odwzorowywać liter oraz cyfr. Wszystkie te trudności wzmacniają stan napięcia psychicznego, którego skutkiem jest przesadna emocjonalność.

Podobnie pojawiają się także zaburzenia ze strony analizatora wzrokowego. Dziecko nie umie wyodrębnić różnic na obrazkach. Niepokojące są także problemy z artykulacją: zła wymowa, opóźniony rozwój mowy, przekręcanie wyrazów, zniekształcanie głosek oraz zapamiętywanie liter i cyfr. Dodatkowym objawem świadczącym o prawdopodobieństwie dysleksji może być nieustalona lateralizacja oraz problemy dotyczące orientacji w obrębie własnego ciała i nie różnicowanie prawej i lewej strony.

Psychologiczna diagnoza dysleksji

Wszystkie wymienione powyżej symptomy mogą świadczyć o ryzyku dysleksji. Nauczyciele często postrzegają takiego ucznia jako dziecko zdolne ale leniwe. Zauważono, że w wielu przypadkach osoby z dysleksją mają niską samoocenę i małe poczucie własnej wartości. Dodatkowym utrudnieniem w nauce szkolnej są problemy z koncentracją uwagi. U ludzi dorosłych charakterystyczne są problemy ze zautomatyzowaniem podpisu, wypełnianiem kwestionariuszy i formularzy, zapamiętywaniem liczb, numerów ulic i telefonów. Dodatkowo zauważyć można trudności z nauką jazdy samochodem oraz z przyswojeniem kroków tanecznych Wszystkie wymienione wyżej symptomy mogą wskazywać na dysleksję. Mogą ale nie muszą.

Dlatego też jeżeli zauważymy jakieś nieprawidłowości u siebie lub swojego dziecka powinniśmy podjąć działania diagnostyczne i udać się na wizytę do specjalisty.

IMG_1497mhjmh

5 Komentarze

  1. Córka chodzi do drugiej klasy podstawowej (jako 6-cio latka poszła do pierwszej), nie umie całego alfabetu, nie potrafi czytać ze zrozumieniem, nadal sylabizuje, podejrzenia o dysleksji zgłosiła mi nauczycielka od j. angielskiego. Niestety dysleksję stwierdza sie dopiero w 5-tej klasie :( Obecnie czekamy na opinie z poradni psychologiczno- pedagogicznej, zalecenia…zostawienie córki na kolejny rok w drugiej klasie. Staram się ja uczyć czytać..reaguje płaczem, jest zamknięta w sobie. Uwielbia rozwiazywać zadania matematyczne :) jak mogę jej pomóc?

    • Niestety nasz system edukacji nie zawsze potrafi dostosować się do uczniów z problemami dyslektycznymi. W takiej sytuacji należy przede wszystkim porozmawiać z córką. Ważne jest, aby dziecko zdawało sobie sprawę z pewnych ograniczeń. W związku z dużą emocjonalnością dziecka i jego nieuzasadnionymi porażkami potrzebne jest wsparcie ze strony najbliższych. Powinna Pani także porozmawiać z nauczycielem swojej córki, aby dostosował pewne treści programowe. Wskazane jest prowadzenie zeszytu z trudnym słownictwem i częsta kontrola pracy na lekcji i prac domowych. Od strony psychologicznej zalecałabym otoczenie opieką, podniesienie odporności psychicznej, uczenie właściwych reakcji w sytuacjach stresujących, pomoc w trudnych chwilach, podniesienie motywacji do nauki i wzmocnienie poczucia wartości u córki. Należy także w rozmowie z dziewczynką przekonać ją o tym, że jest wiele dziedzin w których może ona osiągać sukcesy np. matematyka. Poza tym, wierzę w to, że regularne ćwiczenia od początku edukacji mogą pomóc w zminimalizowaniu pewnych deficytów związanych z dysleksją i Pani córka pewnych rzeczy po prostu się nauczy i nie będzie robiła błędów. Życzę wiele wytrwałości i pozdrawiam!

    • To nie wątpliwie, większy problem, tak jak piszesz. Dość częsty problem ,który wymaga specjalnego podejścia do dziecka. Wydawnictwo Wyspa ,które zajmuje się tym problemem od dość dawna. Pracują wspólnie z pedagogami, rodzicami i psychologami. Ich cel jest prosty, znaleźć na tyle skuteczną metodą ,która pomoże i zarazem nie zrazi do nauki czytania czy pisania. Myślę ,że odnieśli duży sukces, gdyż otrzymali wiele pozytywnych opinii od rodziców ,którzy borykali się z tym samym problemem co większość z Was. Zachęcam do zajrzenia na ich stronę i zapoznania się w całości o ich programie.

  2. Wydaje mi się, że każde dziecko z problemami z czytaniem i pisaniem nieważne czy ma stwierdzoną dysleksję czy nie powinno więcej ćwicyć. Musimy walczyć o to, by dzieci z tego wyszły a nie pozwalać im w tym zostać.

Dodaj komentarz

Wymagane pola są oznaczone *.